vrijdag, 22 augustus 2014

Moorslede (basiliek Dadizele) * 12/8/14

BASILIEK ONZE-LIEVE-VROUW ONBEVLEKT ONTVANGEN - Plaats - Dadizele

Het mirakelbeeld van O.L.Vrouw van Dadizele

DSCN1511.JPG


Dadizele (nu een deelgemeente van Moorslede) is een van de bekendste Maria-bedevaartsoorden van Vlaanderen. Het is onmogelijk om precies te zeggen wanneer de pelgrimages op gang kwamen. Vast staat wel dat Dadizele al in de 13de eeuw een eerste kerk of kapel had, dank zij de mildheid van de gravin Margareta van Vlaanderen, de Heer van Dadizele en giften van de pelgrims. Deze oorspronkelijke kerk van Dadizele werd in de 15de eeuw vervangen door een sierlijke laatgotische kerk, met een albasten O.L.Vrouwbeeld. Deze kerk werd uitgebouwd tot een belangrijk bedevaartsoord door de bekende ridder Jan van Veerdeghem of van Dadizele (1432-1481), een weldoener die een belangrijke rol speelde in het Vlaanderen van de Bourgondische tijd. Hij was raadsheer van Filips de Goede en ook van aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk die, net zoals Maria van Bourgondië, op bedevaart ging naar Dadizele. De kerk werd tijdens de protestantse Geuzenopstand in 1580 in brand gestoken, en in 1797-1800 door de Fransen beschadigd. Tussen 1857 en 1867 werd datgene wat overbleef van de 15de eeuwse kerk afgebroken en vervangen door de huidige imposante basiliek.

http://www.nieuwsbronnen.com/tenbunderen/bedevaarten/bedevaartsplaatsenvlaanderen.html

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

Zo zag de Basiliek eruit in de 1ste Wereldoorlog....

grotje binnen

De drie bekendste legenden

1. De legende van de twee witte en de twee zwarte ossen:

de witte ossenHeel lang geleden, woonde er te Dadizele een rijk en vroom man.
Zijn rijke veestapel telde ondermeer twee prachtige pikzwarte ossen. En juist die twee ossen leken op zekere morgen spoorloos...
Hoe de landbouwer en zijn knechten ook de omgeving afzochten, van de ossen vonden ze niet één spoor. Het nieuws kwam ook een kluizenaar ter ore. De brave man besloot tot Maria te bidden, die een heel bijzondere plaats in het leven van de kluizenaar bekleedde.
En toen gebeurde het. Maria verscheen in een visioen en zei: "Ga naar de meester van de boerderij en vertel hem dat hij nooit meer zijn twee zwarte ossen zal terugvinden. Maar... vraag hem naar het elzenbos te gaan. Aan de rand van het bos zal hij twee sneeuwwitte ossen vinden. Die zijn voor hem. Vraag de meester ook op die plaats een kapel te bouwen, die aan Onze Lieve Vrouw moet worden toegewijd. Zeg hem dan dat Onze Lieve Vrouw dit alles gevraagd heeft."
De kluizenaar bracht de boodschap over. Men ging naar het elzenbos en daar stonden twee sneeuwwitte ossen... Diezelfde dag nog begon de landbouwer met de plannen om er aan de rand van het bos een kapel op te trekken. Toen de kapel klaar was, kwamen er mensen van heinde en ver naar de kapel om er tot Maria te bidden.

2. De legende van de rode, zijden draad:

Rode draadToen de kapel helemaal opgetrokken was ging een afvaardiging van de notabelen naar het bisschoppelijk paleis in Doornik om aan de bisschop te vragen om de kapel in te wijden.
Op weg naar de bisschop, ontmoetten ze een vrome vrouw die zei: "Het is niet nodig om de bisschop te vragen uw kapel te wijden. Zij is immers al gewijd door Onze Lieve Vrouw zelf."
Toen de vrouw enige twijfelende gezichten zag, ging ze verder: "Omdat u zou geloven wat ik u vertel, zal ik een teken geven. Keer terug, u zal er een rode, zijden draad vinden gespannen rondom de kapel. De plaats binnen de draad is gewijd..."
Ogenblikkelijk keerde men terug. Rondom de kerk vonden ze een rode, zijden draad. En die draad kende begin noch einde.
En, vertelt de legende verder, die rode, zijden draad had een bijzondere genezingskracht. Zieken kregen er een stukje van mee, maar de draad verminderde nooit.
Helaas raakte die rode draad verloren in de loop der tijden.
Vandaag de dag wijdt de pastoor de rode draad, die nog altijd door de pelgrims meegenomen wordt naar huis.

3. De legende van de analfabeet die koster werd:

Kerstmis stond voor de deur en de metten moesten gezongen worden. Helaas!
De koster was ziek en daardoor ze de pastoor de dienst moeten afgelasten.
De nacht ervoor kreeg Jan Onraet, een analfabeet die geen noot muziek kende in een droom een visioen van Onze Lieve Vrouw die hem zei: "Sta op, ga naar de pastoor en zeg hem dat jij de dienst zal zingen!"
Jan werd wakker maar dacht dat hij slechts gedroomd had: hij kon immers lezen noch schrijven en kende bovendien geen noot muziek. Daarom ging hij gauw weer slapen.
Onze Lieve Vrouw verscheen echter een tweede keer en zei: "Jan, sta op en kijk onder jouw hoofdkussen. Neem dat boek en ga er mee naar de pastoor. Met dit boek kan je het wel!"

 

Jan nam het boek, ging naar de pastoor en zong foutloos de Metten.
Hij schijnt daarna nog vele jaren in dienst te zijn geweest.

http://www.federatiemoorslededadizele.be/dadizele/Dadizele.html

 

 

 

grotje binnen

Praalgraf van Ridder Jan van Dadizele en echtgenote Catharina Breydel (boven) en de drie wondere legendes (beneden) die zijn uitgebeeld bezijden de Basiliek.

Uit: Geen rijker kroon dan eigen schoon van Stef Desodt

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

Van de koster ontvingen we rode draadjes die één van de wonderen symboliseren....

Rosariumkapel

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

 Van het vroegere Dadipark (enkele jaren geleden gesloten in 2004), gesticht door pastoor Deweer en gelegen links van de pastorie - tegenover het huis van de vroegere burgemeester in de Moorsledestraat, blijft weinig tot niets over. Het was in de jaren 50 de voorloper van de huidige pretparken...Gesloopt in 2012.

Wij bezochten dit park nog met onze kinderen in 1999, wij hebben mooie herinneringen aan het park.

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

grotje binnen

Dadipark werd in 1950 geopend onder invloed van de lokale pastoor Gaston Deweer. Dadizele was op dat moment reeds een toeristische bestemming; veel mensen kwamen er op bedevaart. Het park evolueerde van een speelplein voor de kinderen van de bezoekers van de basiliek tot een zelfstandig pretpark. Het was niet gericht op grote moderne attracties, maar was eerder een laagdrempelig en betaalbaar park voor kleine kinderen. Uithangbord was een 800 meter lange hangbrug aan de randen van het domein, de langste van Europa.

Sinds 2004 hebben verschillende bedrijven interesse getoond om het park te kopen en te veranderen in een modern park met meer eigentijdse attracties zoals een wildwaterbaan en een evenementencentrum. Na veel discussies is men klaargeraakt met de stedenbouwkundige voorschriften. Deze zijn blijkbaar te streng om een investeerder over de brug te laten komen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dadipark

http://www.hullabaloo.be/verlatenplaatsen/recreatief/dadipark

Hieronder de 'pastorie'

grotje binnen

*

grotje binnengrotje binnen

grotje binnen grotje binnen

18:27 Gepost door Hilda-Gertrude in West-Vlaanderen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: grotje binnen |  Facebook |

Commentaren

Er is opnieuw een kleine speeltuin voor de kinderen achter de basiliek, ingang langs het park; in het kasteel is er thans een opvang voor mindervaliden.

Gepost door: hilda | donderdag, 13 augustus 2015

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar